Welke houding kun je het beste aannemen tijdens de persfase?

Welke houding kun je het beste aannemen tijdens de persfase?

Je houding tijdens de persfase (uitdrijving)

Zo ergens tussen de 30 en 36 weken van je zwangerschap zal je zorgverlener de bevalling met je doornemen. De belinstructies worden besproken en de geboortewensen worden doorgenomen. Wanneer we het tijdens dit gesprek hebben over de persfase, ook wel de uitdrijving genoemd, vragen we meestal of ze daar nog bepaalde wensen in hebben. Heb je bijvoorbeeld specifieke wensen rondom je pershouding? In welke houding zou je graag willen bevallen? We krijgen dan vaak als antwoord: “Gewoon, de normale manier.”

De normale manier… Tjsa, maar wat is dat dan? Dat is dan ook de vraag die wij vervolgens stellen. En dan volgt er regelmatig een verbaasde blik, want weten wij – verloskundigen, dan niet wat ‘de normale manier is’?

De waarheid is dat wij natuurlijk best weten wat er met ‘de normale manier’ bedoeld wordt, namelijk veelal liggend op de rug in een bed. Of zoals Rachel in de serie Friends, half liggend met de benen omhoog getrokken. Hetgeen dat wij vaak terugzien in de media. Dat is de houding die bedoeld wordt met ‘de normale manier’, maar is dit eigenlijk wel zo normaal? En is een horizontale baringshouding wel zo bevorderlijk voor het proces? 

Wat deden we vroeger?

Maar wat deden we vroeger dan? Als wij jaren terug in de tijd zouden kunnen kijken naar bevallingen, dan zouden we bevallende vrouwen waarschijnlijk in een hurkzit steunend tegen een boomstam of hangend aan een lage tak hun kindje zien baren.

Door de pijnstilling die wordt gebruikt tijdens de ontsluitingsfase en voor het gemak van de zorgverleners die je tijdens je bevalling begeleiden, is de houding waarin wij bevallen door de jaren heen veranderd naar liggend op de rug. MAAR in werkelijkheid komt deze liggende houding het proces van de bevalling niet altijd ten goede. 

Waarom is een rugligging soms niet bevorderlijk voor het proces?

Alleereerst willen wij wel even benoemd hebben dat als je naar onderzoeken kijkt, dat ongeveer 85% van de vrouwen uiteindelijk liggend op haar rug bevalt. Dus het is zeker niet dat dit onmogelijk is, maar als je naar de anatomie kijkt is dit eigenlijk helemaal geen logische baringshouding.

Want als je op je rug ligt of ver achterover zit, drukt het matras je heiligbeen en staartbeentje namelijk een stukje naar binnen. Dit heeft als resultaat dat je bekken, waar je je kindje doorheen perst, met ongeveer 1/3e van de potentiële ruimte kunt vernauwen!

Daarnaast zit er een kleine bocht in je baringskanaal. Wanneer je rechtop staat, buigt het laatste stuk van je baringskanaal namelijk een beetje naar voren toe, richting je schaambot. Je kunt je voorstellen dat wanneer je op je rug ligt, je tijdens het laatste stukje persen eigenlijk tegen de zwaartekracht in perst. Probeer je tenslotte eens voor te stellen dat je liggend op je rug moet poepen. Dit lijkt erg onlogisch toch?

Hoe dan wel?

Het gaat er met name om dat jij een houding kiest waarin jij je prettig voelt, zowel tijdens de ontsluitingsfase als de persfase. Een houding waarin jij je kunt ontspannen, jij jezelf krachtig voelt en het goed voelt om in te persen. Volg hierin dus vooral je intuïtie! 

Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om op een baarkruk of in een diepe hurkzit te persen. Het grootste voordeel van deze houding is dat zwaartekracht je in deze houdingen een handje helpt. Daarnaast is er meer ruimte in je bekken en voelt dit ongetwijfeld als een natuurlijkere houding om in te persen. In deze houding kan je (geboorte)partner achter je zitten. Tussen de weeën door kun je dan heerlijk achterover leunen en steun zoeken in zijn of haar armen. Baarkrukken zijn altijd aanwezig in de ziekenhuizen en de meeste verloskundigen hebben er standaard een in de auto. Controleer wel even bij jouw verloskundigenpraktijk of dit zo is. Zo niet, dan kun je er eventueel een huren bij een thuiszorgwinkel.  

Op handen en knieën (all fours positie) of ellebogen en knieën kan ook. Opnieuw is hier de zwaartekracht een geweldige hulp om jouw kindje geboren te laten worden. Daarnaast ligt je bekken helemaal vrij en is er meer ruimte in je bekken waardoor de geboorte vaak makkelijker is. Tussen de weeën door kan je (geboorte)partner je onderrug masseren of bijvoorbeeld een koud washandje in je nek leggen.

Door de noodzaak van continue monitoring van de baby, door pijnstilling of door vermoeidheid belanden veel vrouwen gedurende de persfase toch in bed. Maar weet wel dat je dan prima nog op je zij kunt draaien. De zwaartekracht mis je hier, maar de beweeglijkheid in je heiligbeen heb je hier wel waardoor de bekken uitgang groter is. Want stel: je bent gebonden aan het bed en hebt weinig kracht in je benen, maar je voelt aandrang voor ontlasting. Dat lijkt dat ons dus knap lastig op je rug. Het klinkt al een stuk makkelijker wanneer je naar je zij draait!

Hierbij ligt je onderste been in de foetushouding en trek je je bovenste been vanuit de knieholte, gebogen naar je toe. Hier kan jouw geboortepartner of zorgverlener uiteraard ook een rol in spelen. De zwaartekracht mis je hier, maar de beweeglijkheid in je heiligbeen heb je hier wel waardoor de bekken uitgang groter is.

En weet ook: wordt jouw kindje continue gemonitord middels het CTG apparaat? Ook dan heb je nog bewegingsvrijheid. Je kunt in en rondom je bed bewegen. Dus pak die bewegingsvrijheid en luister naar je gevoel. Daarnaast is het zo dat ze in een aantal ziekenhuizen de mogelijkheid hebben tot draadloos CTG. 

TIPS!

Afwisseling is belangrijk

Het is dus belangrijk dat jij tijdens jouw bevalling luistert naar je lijf. Wat voelt op dat moment als een fijne houding? In welke houding kun je goed ontspannen en lukt het je om je weeën goed op te vangen? En daarnaast: wissel veel van houding! Ook tijdens de persfase is dit mogelijk!

“Daarom is afwisseling the key.”

Want bij een eerste bevalling kan de persfase wel één tot twee uur duren. En niemand vindt het fijn om gedurende zo’n lange tijd in dezelfde houding te blijven zitten/staan of liggen. Daarom is afwisseling  the key!  Door zelf je houding te kiezen, te doen wat op dat moment goed voelt voor je lijf en door de mogelijkheid te hebben om je houdingen af te wisselen, ervaren vrouwen minder pijn, duurt de persfase vaak korter en kijken vrouwen vaak positiever terug op de gehele bevalling. Daarnaast kan een verticale houding tijdens de persfase de kans op een vacuümpomp of knip verkleinen.

Dus laten we vanaf nu zeggen: ‘de normale manier’ is een manier waarin je veel van houding wisselt, luistert naar je inuïtie en je de zwaartekracht zo nu en dan haar werk laat doen!

Pershoudingen - Naomi Vonk fotografie

Blogpost foto: Naomi Vonk fotografie

Uitscheuren tijdens je bevalling

Uitscheuren tijdens je bevalling

Uitscheuren ofwel ruptureren
tijdens je bevalling

Veel van jullie hebben er vast al over nagedacht… Uitscheuren, oh my! Iets waar veel vrouwen enorm tegenop zien en soms bang voor zijn. Maar wat scheurt er dan precies uit en scheurt het dan helemaal open? En hoe kan je de kans op uitscheuren verkleinen?

In deze video gaat verloskundige en Bevalwijzer eigenaar Manon erop in!

 

Durf los te laten, jouw lichaam is uniek!

Durf los te laten, jouw lichaam is uniek!

Wees voorbereid om te durven en kunnen loslaten. Jouw lichaam is uniek!

Een veel gehoorde uitspraak: “Een vrouwenlichaam is gemaakt om te bevallen, maar die van mij liet me in de steek.”

Je ziet tegenwoordig veel motiverende geboorteverhalen voorbij komen. Een beweging waar wij blij van worden, want voorheen kwamen enkel de negatieve en veelal onrealistische verhalen in beeld. Maar we zien wel dat kersverse ouders ook juist door deze positieve verhalen kunnen gaan twijfelen over hun eigen ervaring, over hun geboorte. Iets wat zo onwijs jammer is, want een geboorte heb je nu eenmaal niet van A tot Z in de hand.

Want wat als het anders loopt?  

“We zijn gemaakt om te bevallen en we mogen vertrouwen op de natuur. We moeten meer in ons lijf zitten en minder in ons hoofd.” Een uitspraak welke we zeker meer kracht mogen geven, maar wat als jouw bevalling anders loopt? Je mindset gedurende jouw bevalling is een belangrijke factor. Je moet de boel de boel kunnen laten en juist ‘uit je koppie’ kunnen gaan, maar tegelijkertijd ook het mentale aspect kunnen omarmen en in kunnen zetten om te kunnen blijven ontspannen.

En hoe doe je dat als je bevalling niet verloopt zoals je het voor ogen had? Hoe blijf je trots op jouw geboorte en jouw ervaring wanneer je het gevoel hebt dat je in de steek gelaten bent door jouw eigen lijf? Of wanneer je dit gevoel zelfs gedurende je bevalling hebt?

Bevalwijzer verloskundige Selina deelt in deze blog haar ervaring. Haar kijk op deze situatie, de verhalen over het gevoel gefaald te hebben. Iets wat zij steeds vaker terug ziet komen.

In de steek gelaten

De afgelopen jaren heeft Selina verschillende vrouwen in het kraambed begeleid die zich in de steek gelaten voelen door hun eigen lichaam. Ze hadden een prachtig bevalplan geschreven en hadden zich voorgenomen de natuur haar gang te laten gaan. Ze gingen voor een bevalling met vertrouwen in eigen lichaam. Totale overgave in de weeën.

Zo sterk en krachtig als zij de bevalling in gingen is bewonderingswaardig en krachtig te noemen. Selina zou alle bevallen dames op het hoogste voetstuk willen zetten.

Toch voelden vrouwen dit achteraf niet zo. Vrouwen die tijdens de bevalling bijvoorbeeld pijnstilling nodig hadden, hulp nodig hadden zoals bijstimulatie of een kunstverlossing. Vrouwen die zich zo voorgenomen hadden “natuurlijk” te willen bevallen en nu het gevoel hadden dat ze gefaald hebben. Ze hebben het gevoel dat zij iets verkeerd gedaan hebben tijdens het proces of voelen dat ze het vertrouwen in hun lijf kwijtgeraakt zijn. Zij geven aan dat alle mooie, goedbedoelde en hoopgevende woorden en geboorteverhalen soms juist pijn kunnen doen.

Het is natuurlijk een prachtig streven om zonder medische ingrepen te bevallen. Enkel medische ingrijpen wanneer er noodzaak voor is, maar wat als het geboorteproces anders loopt? Wat als situaties zich voordoen waar we dan geen controle over hebben? Mogen we dan niet meer trots zijn?

 

Pijnstilling is niet meteen “de makkelijkste weg” en

een keizersnede is absoluut geen falen.

 

Ieder geboorteproces is anders en hoe graag we het ook willen, we hebben er niet altijd invloed op. Pijnstilling is niet meteen “de makkelijkste weg” en een keizersnede is absoluut geen falen.

De natuur kan ook soms hard en oneerlijk zijn en daar mag je zeker even van balen en boos om zijn. Je mag kritisch zijn, je geboorte ervaring meenemen en het streven hebben het in het vervolg anders te doen. Maar weet: er zijn nog steeds elementen waar we geen grip op hebben. Hoe graag we het ook willen.

De taak van ons als zorgverleners

Als zorgverleners hebben we hier ook een grote taak in. Goede en duidelijke communicatie, tijdig en juist informeren en gehoor geven aan autonomie zijn hierin heel belangrijk. In gesprek blijven met de zwangere en haar partner en/of familie. We zijn verplicht om goed te informeren zodat er een weloverwogen besluit gemaakt kan worden. We moeten blijven communiceren met de persoon achter de buik.

Want communicatie tijdens de geboorte en zich gehoord voelen is een belangrijke factor welke bijdraagt in de uiteindelijke geboorte ervaring. Wanneer er duidelijk en eerlijk gecommuniceerd wordt tijdens het proces, is de kans groter dat een vrouw (ook wanneer de bevalling anders loopt dan verwacht of gehoopt) positief terugkijkt op het gehele proces.

Goede voorbereiding op je bevalling

Daarnaast draagt goede voorbereiding bij aan de uiteindelijke geboorte ervaring. Door een cursus te volgen en meer te begrijpen wat er in je lijf gebeurt, hoe een proces verloopt en vooral ook: wat als het anders loopt, kun je beter meebewegen met het proces wanneer zich een onverwachts scenario voordoet. Het geeft meer vertrouwen, handvaten en een rugzakje waar je uit kan halen wat je op dat moment nodig hebt.

 Een deel van de bevalling hebben we helaas niet in de hand en hierbij moeten we in gesprek blijven met elkaar. Blijven praten, maar ook vooral blijven luisteren.

Wanneer je goed geïnformeerd bent over het gehele proces en een weloverwogen keuze kunt maken, maar ook wanneer je weet welke hulp er is indien er hulp nodig is, durf je meer in het moment te leven. Wees dus voorbereid om te durven en kunnen loslaten. Jouw lichaam is uniek!

Blogpost foto: Naomi Vonk Fotografie

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Ojee!! Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt of tijdens een bezoekje aan vrienden of familie? 

Een groot waterballet?

Deze vraag krijgen wij als verloskundigen echt heel vaak van zwangeren en cursisten! Een scenario welke de boeken in zou gaan. Maar ook zeker een scenario waar best wat vrouwen bang voor zijn en waardoor zij die laatste weken van hun zwangerschap niet meer het huis uit durven. Best jammer als je het ons vraagt, want het gaat vaak net wat anders dan dat je wellicht in je hoofd hebt!

Hoe vaak start de bevalling op deze manier?

Dit geeft eigenlijk al antwoord op de vraag waarom we het jammer vinden wanneer vrouwen tijdens die laatste weken/dagen de deur niet meer uit durven. WANT: Slechts 10% van de bevallingen die op een natuurlijke manier start, start met het breken van de vliezen. De overige 90% start dus met krampen. Krampen die gaan toenemen in duur, intensiteit, frequentie en vaak door gaan zetten in ontsluitingsweeën.

Vaak breken dan gaande weg tijdens de bevalling ergens spontaan de vliezen. Of worden ze op indicatie en/of in overleg met jullie kunstmatig gebroken door jullie verloskundige of zorgverlener.

De kans is dus vele malen groter dat het start met krampen, gerommel dan dat het start met het breken van de vliezen. Daarnaast zien we, dat als het toch start met het breken van de vliezen, het overgrote deel van de vrouwen gewoon thuis is én dat ze ‘s avonds of ‘s nachts breken. Natuurlijk zijn er verhalen van vrouwen die tijdens een rondje in de supermarkt, tijdens de zwangerschapsyoga of tijdens een gezellig bezoekje aan vrienden ineens een kletsnatte onderbroek krijgen. Maar dit zijn echt uitzonderingen!

Ik zal het visueel te maken 

Wat voor kleur heeft vruchtwater?

Als je vliezen breken is het belangrijk dat je let op de kleur van het vruchtwater. Wanneer je zwart ondergoed droeg dan kan dat natuurlijk best lastig zijn. Leg in dat geval even een witte maand- of kraamverband in je ondergoed of probeer het op te vangen met een bekertje. Op die manier kun je de kleur goed beoordelen.

Helder vruchtwater is nooit zo helder als een glas kraanwater. Het is altijd wat troebeler, er zweven vlokjes in en eventueel wat haartjes van je kindje. Ik vergelijk het altijd een beetje met het water van een bolletje mozzarella (ja, sorry! Je kijkt er nu nooit meer op dezelfde manier naar). In dat water zitten wat vlokjes van de kaas en het is wat troebel en wittig van kleur.
Vruchtwater kan ook wat roze van kleur zijn. Dit komt dan door bijmenging van wat bloed en is vaak afkomstig van de baarmoedermond die aan het veranderen is. 

Wanneer de baby in het vruchtwater heeft gepoept kleurt het vruchtwater wat groeniger, bruinig of gelig van kleur. Dat is een reden om direct contact op te nemen met je zorgverlener.

Conclusie

Als je vliezen breken kan het aanvoelen als een soort plopje en hebben veel vrouwen het gevoel dat ze in hun broek plassen. Het kan een scheutje zijn, een golf(je) of echt een plons.

Doordat de meeste kindjes aan het eind van de zwangerschap mooi indalen, fungeert het koppie een beetje als een kurkje op het bekken. Hierdoor verlies je gaandeweg steeds weer golfjes en blijft het dus niet continu stromen. Daarnaast is het niet zo heel veel! Aan het eind van de zwangerschap zit er ongeveer nog zo’n 800-900 mL aan vruchtwater in je buik.

Geen waterballet dus!

Manon  de  Graaf

Houdingen tijdens je bevalling

Houdingen tijdens je bevalling

Houdingen tijdens je bevalling

Wanneer je aan een bevalling denkt, denken al snel veel mensen aan een bevalling liggend in een bed. Dit komt door wat wij vaak in films en series zien, maar je hoeft niet op je rug te bevallen! Er zijn onwijs veel verschillende houdingen waarin jij je weeën op kunt vangen en kunt persen. Volg hierin vooral de signalen van je lijf! In deze blog zullen wij ingaan op de voordelen van het wisselen van houdingen en zullen we zowel verticale als horizontale houdingen bespreken. 

Wisselen van houding

Tijdens je bevalling ga je het waarschijnlijk vanzelf al wel merken, want een langere tijd in een en dezelfde houding is vaak helemaal niet fijn. Veel vrouwen zullen van nature, door de signalen van hun lijf te volgen, al wisselen in hun houdingen tijdens de bevalling.

Daarnaast is uit onderzoek is gebleken dat, wanneer je regelmatig van houding wisselt, je de pijn beter op kunt vangen. Hierdoor heb je minder behoefte aan pijnmedicatie. Ook blijkt uit onderzoek dat wanneer jij je eigen houding mag bepalen, de bevalling uiteindelijk korter duurt (zowel de ontsluitingsfase als de persfase), je achteraf met een beter gevoel terug kijkt op het proces en er minder medisch ingrijpen (inknippen en het gebruik van een vacuüm) nodig is.

Wanneer je regelmatig van houding wisselt, verander je namelijk ook steeds weer de vorm van jouw bekken in- en uitgang. Dit is bevorderlijk voor het draaien en dieper komen van je kindje en heeft een positieve invloed op het proces.

Welke houdingen kan ik aannemen?

Tijdens het spreekuur of tijdens onze cursussen komt vaak de vraag “Welke houding kan ik het beste aannemen?” naar boven. Het is echter voor iedereen verschillende welke houding het fijnste voelt tijdens de bevalling. Je kunt dat pas testen op het moment van de bevalling zelf. Uiteraard is het wel heel goed om tijdens je zwangerschap de verschillende houdingen eens door te nemen, want op die manier weet je welke houdingen er mogelijk zijn en kun je deze uitproberen. Volg tijdens je bevalling vooral je gevoel en ontdek de houding die voor jou, op dat moment, het prettigste voelt!

Horizontale houdingen

Uiteindelijk bevalt ongeveer 85% van de vrouwen op haar rug. Dit terwijl dit eigenlijk geen natuurlijke baarhouding is. Wanneer je op je rug ligt, wordt je stuitje namelijk naar voren geduwd én omhoog gekruld. Door deze veranderingen van het bekken, zal je bekken in omvang vernauwen. Dit kan zelfs tot wel 1/3 van de potentiële ruimte zijn!

Het geboortekanaal is geen rechte buis, er zit een soort van knik in. Je kindje zal in eerste instantie meer richting je anus geduwd worden, om vervolgens langs je schaambotje omhoog te bewegen.

Je kunt het vergelijken met ontlasting hebben in bed, op je rug. Knap lastig lijkt me! Het zal al gemakkelijker worden wanneer je op je zij draait. Hetzelfde geldt voor je bevalling! Wanneer je tijdens het persen op je zij draait, geef je je stuitje, en daarmee je kindje, meer ruimte. Het kan zijn dat je wegens medische redenen niet meer uit bed kunt (bijvoorbeeld in geval van pijnstilling). Ook wanneer je benen erg moe zijn van het opvangen van je weeën tijdens de ontsluitingsfase, kan het best een uitdaging zijn om een andere houding aan te nemen tijdens het persen. Probeer dan te onthouden dat een zijligging erg zinvol kan zijn!

Ook kun je op bed op handen en knieën zitten, ook wel all fours genoemd. Wanneer je deze positie aanneemt tijdens je bevalling, is je bekken significant ruimer dan wanneer jij op je rug ligt. Op handen en knieën geef jij je kindje dus meer ruimte om dieper te komen en te draaien waardoor het persen gemakkelijker en sneller verloopt. Deze houding kun je ook aannemen in bad, onder de douche, naast het bed, leunend over een bal of bijvoorbeeld naast de bank.

Verticale houdingen

Al ga je op je kop staan; als dát helpt voor jou, dan zou ik vooral zeggen: DOEN! Al heb ik het nog nooit meegemaakt hoor. Houdingen die ik zwangeren wel regelmatig zie aannemen:

Een verticale bevalhouding: staand, hurkend of op een baarkruk. In deze houding werkt de zwaartekracht mee! Ontlasting hebben wij over het algemeen ook op het toilet. Op deze manier heeft je stuitje de ruimte én heeft de zwaartekracht een positieve werking. Een verticale houding zorgt voor meer druk op de baarmoedermond waardoor de ontsluitingsfase én de persfase makkelijker zullen gaan.

Veel vrouwen vangen de ontsluitingsweeën staand op. Bijvoorbeeld leunend over het aanrecht, de commode (deze zijn net ietsje hoger dan bijvoorbeeld de eettafel) of leunend/hangend over/onder hun partner. Vervolgens wiegen veel vrouwen van hun ene naar hun andere been of draaien ze cirkeltjes met hun bekken. Dit kan ook gemakkelijk op een bal of zittend op een stoel. Wanneer je op een stoel zit, kan het ook fijn zijn om met je gezicht richting de leuning te zitten. Leg over de leuning een kussen zodat je een ontspannen positie aan kunt nemen.

Zorg ervoor dat je tijdens de ontsluitingsfase je benen zo nu en dan wat rust geeft. Dit door soms even te gaan liggen of zitten. Zowel je partner (of degene die jou tijdens jouw bevalling ondersteund) als de zorgverleners kunnen je helpen met het wisselen en aannemen van een houding. We ondersteunen jou in jouw proces! 

Geven wij tips?

Uiteraard zullen wij je tijdens je bevalling ondersteunen en tips geven waar nodig. Wanneer je bijvoorbeeld start met persen in een verticale positie en de baby niet mooi volgt, zullen wij je adviseren een andere houding aan te nemen. Ook tijdens het persen kunnen we dus wisselen van houding! 

Zo begon ik laatst ook met een zwangere in een rugligging. Dit omdat zij graag op bed wilde liggen. We zijn al vrij vlot over gegaan naar een zijligging, vervolgens de baarkruk en het laatste stukje hebben we op all fours in bed gedaan. Haar lijf gaf zelf deze sturing al en zij voelde heel goed wat er in haar lijf gebeurde (en wanneer er juist niets gebeurde). Uiteraard zullen wij je ondersteunen bij het wisselen van houding!

Wanneer je medisch bent is het over het algemeen gewoon mogelijk om te wisselen van houding. Bij een medische bevalling heb je soms wel iets minder bewegingsvrijheid. Dit in verband met het CTG. Middels het CTG wordt de hartslag van je kindje goed in de gaten gehouden. Ook kunnen zij zien hoeveel weeën je hebt. In sommige ziekenhuizen is tegenwoordig draadloos CTG beschikbaar, maar helaas nog niet in ieder ziekenhuis. Wanneer er geen draadloos CTG beschikbaar is, zal je ongeveer 1-1,5 meter aan bewegingsruimte hebben.

Bekijk ook eens de folder van de KNOV! Klik hieronder op de afbeelding om hem door te nemen.

Manon  de  Graaf

Blogpostafbeeldingen: Lisa Joy Kruis en Lynn Put

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Het krijgen van een kind is iets geweldigs, voor velen een langgekoesterde droom die werkelijkheid wordt. Maar: een zwangerschap en een bevalling kunnen grote psychische en lichamelijke gevolgen hebben voor een vrouw. En voor die gevolgen is er wat Laura Langelaar betreft nog te weinig ruimte een aandacht. Precies daarom is zij twee jaar geleden Laura Langelaar Verloscoaching gestart. In haar praktijk kunnen vrouwen én mannen terecht die vóór, tijdens of na de zwangerschap gevoelens van angst, schuld, schaamte, verdriet, boosheid, rouw of onzekerheid ervaren. Verloscoaching biedt laagdrempelige ondersteuning waarbij begrip en erkenning voorop staan. In deze blog zal Laura meer over haar coaching vertellen.

Laura aan het woord

Het zou standaard moeten zijn

In mijn ideale wereld krijgt iedere vrouw die een kinderwens heeft, in verwachting of bevallen is, standaard een aantal gesprekken aangeboden. Het is zo’n enorm life-event, er zou wat mij betreft veel meer aandacht mogen gaan naar de impact die dit heeft op het welzijn van de vrouw. De vrouwen die bij mij aankloppen, komen met uiteenlopende verhalen: het zijn vrouwen die in een IVF-traject zitten, het zijn zwangeren die vol angst toeleven naar de bevalling, het zijn moeders die worstelen met hun nieuwe rol, het zijn ouders die hun kind verloren hebben.

Toestemming

Wat ik merk is dat veel vrouwen zichzelf de mond snoeren met de gedachte dat ze niet zo moeten zeuren en dat het veel erger had kunnen verlopen. Het is belangrijk om hen als het ware toestemming te geven om te mogen voelen wat ze voelen. Of om te mogen rouwen bijvoorbeeld.Rouwen gaat namelijk niet alleen over het verliezen van een persoon. Rouwen gaat ook over het verliezen van verwachtingen, van dromen, van hoop, van gezondheid.                                                                                                             

Een vrouw die een gezond kind ter wereld brengt middels een onverwachte keizersnede, is uiteraard blij en dankbaar dat zij en haar kind in goede gezondheid zijn. Maar daarnaast zie je vaak dat ze tegelijkertijd erg verdrietig is omdat ze niet vaginaal heeft kunnen bevallen, zeker als ze daar allerlei mooie verwachtingen bij had. Het lijkt erop alsof dit gevoel er minder of niet mag zijn. Voor de buitenwereld zijn de zwangerschap en bevalling ‘afgerond’, maar voor de vrouw in kwestie niet. Dit kan ertoe leiden dat ze zich eenzaam gaat voelen en daar bovenop ontwikkelt zich vaak een schuldgevoel: ‘Waarom kan ik niet gewoon blij zijn?’

Veiligheid

Het allerbelangrijkste in het contact met cliënten vind ik de veiligheid die de client hopelijk voelt om alles, maar dan ook werkelijk alles te durven zeggen. Ze mag haar zwangerschap en kind vervloeken, ze mag opgelucht zijn na een miskraam, ze mag huis en haard willen verlaten omdat ze gek wordt thuis. Er bestaan nog teveel taboes op het gebied van zwangerschap, bevalling en moederschap: laten we ze alsjeblieft met z’n allen omverwerpen en onszelf bevrijden van het belemmerende en soms zelfs verstikkende effect dat ze hebben op ons.

Op maat gemaakt traject

De vrouwen die bij mij aankloppen zijn verschillende persoonlijkheden, met verschillende achtergronden en verschillende hulpvragen. Ik werk daarom niet met een vastomlijnd coachtraject maar bekijk en bespreek per client wat zij nodig heeft en wat ik kan inzetten. Dit zijn sowieso gesprekken (soms zijn er drie nodig, soms tien), maar ik geef ook regelmatig oefeningen en opdrachten mee: denk aan ontspanningsoefeningen, een schrijfopdracht of het opvragen van het medisch dossier om het vervolgens samen door te nemen.

Intermezzo:

Een client die ik nooit zal vergeten is Trudy, wiens eerste bevalling een heftige, traumatische ervaring was. Hierdoor ontwikkelde zich een behoorlijke angst voor haar tweede bevalling. Door uit te pluizen waar die angst precies over ging, heb ik haar stapje voor stapje op weg kunnen helpen om haar volgende bevalling met vertrouwen tegemoet te treden. Trudy blikt terug op het coachingstraject: Laura heeft me op een laagdrempelige manier geholpen. Door de combinatie van een opleiding in de verloskunde en haar coaching skills, kon zij veel praktische tips geven en dieper ingaan op hoe een bevalling werkt. Ook kon zij mij goed voorbereiden op gesprekken met medisch specialisten. Laura had snel door waar de kern van mijn trauma zat, waardoor we samen konden toewerken naar het overwinnen van mijn angsten. Ik ben er van overtuigd dat ik mede hierdoor een fijne en soepele bevalling heb gehad.”   

Soms is er meer nodig

De meerwaarde van mijn coaching zit in mijn brede ervaring.  Als professional heb ik jarenlang gewerkt als trainer/docent/coach. Daarnaast heb ik door mijn vierjarige ervaring als verloskundige in opleiding alle facetten van het vak leren kennen en praktiseren. 

Wat ik belangrijk vind als coach, is helder hebben voor jezelf waar de grenzen van je eigen kunnen liggen. Sommige vrouwen die een traumatische bevalling hebben meegemaakt, hebben genoeg aan een aantal gesprekken met mij. Anderen hebben meer gespecialiseerde hulp nodig, zoals een EMDR-behandeling, en dienen doorverwezen te worden. Het is aan mij om dat goed in te schatten en om die reden doe ik regelmatig aan bijscholingen en cursussen op het gebied van de geestelijke gezondheid.

In de praktijk of thuis bij de cliënt

Laura Langelaar Verloscoaching is een kleinschalige praktijk in Katwoude (gemeente Waterland) op 10 minuten reisafstand van Amsterdam-Noord. De praktijk is makkelijk bereikbaar met auto en openbaar vervoer. Afspraken kunnen zowel overdag als ’s avonds gepland worden en vinden plaats in de praktijk of in overleg bij de client thuis. Kijk voor meer informatie op www.verloscoaching.nl.

Blogpost door Laura Langelaar, Verloscoaching; www.verloscoaching.nl