fbpx
Durf los te laten, jouw lichaam is uniek!

Durf los te laten, jouw lichaam is uniek!

Wees voorbereid om te durven en kunnen loslaten. Jouw lichaam is uniek!

Een veel gehoorde uitspraak: “Een vrouwenlichaam is gemaakt om te bevallen, maar die van mij liet me in de steek.”

Je ziet tegenwoordig veel motiverende geboorteverhalen voorbij komen. Een beweging waar wij blij van worden, want voorheen kwamen enkel de negatieve en veelal onrealistische verhalen in beeld. Maar we zien wel dat kersverse ouders ook juist door deze positieve verhalen kunnen gaan twijfelen over hun eigen ervaring, over hun geboorte. Iets wat zo onwijs jammer is, want een geboorte heb je nu eenmaal niet van A tot Z in de hand.

Want wat als het anders loopt?  

“We zijn gemaakt om te bevallen en we mogen vertrouwen op de natuur. We moeten meer in ons lijf zitten en minder in ons hoofd.” Een uitspraak welke we zeker meer kracht mogen geven, maar wat als jouw bevalling anders loopt? Je mindset gedurende jouw bevalling is een belangrijke factor. Je moet de boel de boel kunnen laten en juist ‘uit je koppie’ kunnen gaan, maar tegelijkertijd ook het mentale aspect kunnen omarmen en in kunnen zetten om te kunnen blijven ontspannen.

En hoe doe je dat als je bevalling niet verloopt zoals je het voor ogen had? Hoe blijf je trots op jouw geboorte en jouw ervaring wanneer je het gevoel hebt dat je in de steek gelaten bent door jouw eigen lijf? Of wanneer je dit gevoel zelfs gedurende je bevalling hebt?

Bevalwijzer verloskundige Selina deelt in deze blog haar ervaring. Haar kijk op deze situatie, de verhalen over het gevoel gefaald te hebben. Iets wat zij steeds vaker terug ziet komen.

In de steek gelaten

De afgelopen jaren heeft Selina verschillende vrouwen in het kraambed begeleid die zich in de steek gelaten voelen door hun eigen lichaam. Ze hadden een prachtig bevalplan geschreven en hadden zich voorgenomen de natuur haar gang te laten gaan. Ze gingen voor een bevalling met vertrouwen in eigen lichaam. Totale overgave in de weeën.

Zo sterk en krachtig als zij de bevalling in gingen is bewonderingswaardig en krachtig te noemen. Selina zou alle bevallen dames op het hoogste voetstuk willen zetten.

Toch voelden vrouwen dit achteraf niet zo. Vrouwen die tijdens de bevalling bijvoorbeeld pijnstilling nodig hadden, hulp nodig hadden zoals bijstimulatie of een kunstverlossing. Vrouwen die zich zo voorgenomen hadden “natuurlijk” te willen bevallen en nu het gevoel hadden dat ze gefaald hebben. Ze hebben het gevoel dat zij iets verkeerd gedaan hebben tijdens het proces of voelen dat ze het vertrouwen in hun lijf kwijtgeraakt zijn. Zij geven aan dat alle mooie, goedbedoelde en hoopgevende woorden en geboorteverhalen soms juist pijn kunnen doen.

Het is natuurlijk een prachtig streven om zonder medische ingrepen te bevallen. Enkel medische ingrijpen wanneer er noodzaak voor is, maar wat als het geboorteproces anders loopt? Wat als situaties zich voordoen waar we dan geen controle over hebben? Mogen we dan niet meer trots zijn?

 

Pijnstilling is niet meteen “de makkelijkste weg” en

een keizersnede is absoluut geen falen.

 

Ieder geboorteproces is anders en hoe graag we het ook willen, we hebben er niet altijd invloed op. Pijnstilling is niet meteen “de makkelijkste weg” en een keizersnede is absoluut geen falen.

De natuur kan ook soms hard en oneerlijk zijn en daar mag je zeker even van balen en boos om zijn. Je mag kritisch zijn, je geboorte ervaring meenemen en het streven hebben het in het vervolg anders te doen. Maar weet: er zijn nog steeds elementen waar we geen grip op hebben. Hoe graag we het ook willen.

De taak van ons als zorgverleners

Als zorgverleners hebben we hier ook een grote taak in. Goede en duidelijke communicatie, tijdig en juist informeren en gehoor geven aan autonomie zijn hierin heel belangrijk. In gesprek blijven met de zwangere en haar partner en/of familie. We zijn verplicht om goed te informeren zodat er een weloverwogen besluit gemaakt kan worden. We moeten blijven communiceren met de persoon achter de buik.

Want communicatie tijdens de geboorte en zich gehoord voelen is een belangrijke factor welke bijdraagt in de uiteindelijke geboorte ervaring. Wanneer er duidelijk en eerlijk gecommuniceerd wordt tijdens het proces, is de kans groter dat een vrouw (ook wanneer de bevalling anders loopt dan verwacht of gehoopt) positief terugkijkt op het gehele proces.

Goede voorbereiding op je bevalling

Daarnaast draagt goede voorbereiding bij aan de uiteindelijke geboorte ervaring. Door een cursus te volgen en meer te begrijpen wat er in je lijf gebeurt, hoe een proces verloopt en vooral ook: wat als het anders loopt, kun je beter meebewegen met het proces wanneer zich een onverwachts scenario voordoet. Het geeft meer vertrouwen, handvaten en een rugzakje waar je uit kan halen wat je op dat moment nodig hebt.

 Een deel van de bevalling hebben we helaas niet in de hand en hierbij moeten we in gesprek blijven met elkaar. Blijven praten, maar ook vooral blijven luisteren.

Wanneer je goed geïnformeerd bent over het gehele proces en een weloverwogen keuze kunt maken, maar ook wanneer je weet welke hulp er is indien er hulp nodig is, durf je meer in het moment te leven. Wees dus voorbereid om te durven en kunnen loslaten. Jouw lichaam is uniek!

Blogpost foto: Naomi Vonk Fotografie

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt?

Ojee!! Wat nou als je vliezen breken in de supermarkt of tijdens een bezoekje aan vrienden of familie? 

Een groot waterballet?

Deze vraag krijgen wij als verloskundigen echt heel vaak van zwangeren en cursisten! Een scenario welke de boeken in zou gaan. Maar ook zeker een scenario waar best wat vrouwen bang voor zijn en waardoor zij die laatste weken van hun zwangerschap niet meer het huis uit durven. Best jammer als je het ons vraagt, want het gaat vaak net wat anders dan dat je wellicht in je hoofd hebt!

Hoe vaak start de bevalling op deze manier?

Dit geeft eigenlijk al antwoord op de vraag waarom we het jammer vinden wanneer vrouwen tijdens die laatste weken/dagen de deur niet meer uit durven. WANT: Slechts 10% van de bevallingen die op een natuurlijke manier start, start met het breken van de vliezen. De overige 90% start dus met krampen. Krampen die gaan toenemen in duur, intensiteit, frequentie en vaak door gaan zetten in ontsluitingsweeën. 

Vaak breken dan gaande weg tijdens de bevalling ergens spontaan de vliezen. Of worden ze op indicatie en/of in overleg met jullie kunstmatig gebroken door jullie verloskundige of zorgverlener.

De kans is dus vele malen groter dat het start met krampen, gerommel dan dat het start met het breken van de vliezen. Daarnaast zien we, dat als het toch start met het breken van de vliezen, het overgrote deel van de vrouwen gewoon thuis is én dat ze ‘s avonds of ‘s nachts breken. Natuurlijk zijn er verhalen van vrouwen die tijdens een rondje in de supermarkt, tijdens de zwangerschapsyoga of tijdens een gezellig bezoekje aan vrienden ineens een kletsnatte onderbroek krijgen. Maar dit zijn echt uitzonderingen!

Ik zal het visueel te maken 

Wat voor kleur heeft vruchtwater?

Als je vliezen breken is het belangrijk dat je let op de kleur van het vruchtwater. Wanneer je zwart ondergoed droeg dan kan dat natuurlijk best lastig zijn. Leg in dat geval even een witte maand- of kraamverband in je ondergoed of probeer het op te vangen met een bekertje. Op die manier kun je de kleur goed beoordelen.

Helder vruchtwater is nooit zo helder als een glas kraanwater. Het is altijd wat troebeler, er zweven vlokjes in en eventueel wat haartjes van je kindje. Ik vergelijk het altijd een beetje met het water van een bolletje mozzarella (ja, sorry! Je kijkt er nu nooit meer op dezelfde manier naar). In dat water zitten wat vlokjes van de kaas en het is wat troebel en wittig van kleur.
Vruchtwater kan ook wat roze van kleur zijn. Dit komt dan door bijmenging van wat bloed en is vaak afkomstig van de baarmoedermond die aan het veranderen is. 

Wanneer de baby in het vruchtwater heeft gepoept kleurt het vruchtwater wat groeniger, bruinig of gelig van kleur. Dat is een reden om direct contact op te nemen met je zorgverlener.

Conclusie

Als je vliezen breken kan het aanvoelen als een soort plopje en hebben veel vrouwen het gevoel dat ze in hun broek plassen. Het kan een scheutje zijn, een golf(je) of echt een plons.

Doordat de meeste kindjes aan het eind van de zwangerschap mooi indalen, fungeert het koppie een beetje als een kurkje op het bekken. Hierdoor verlies je gaandeweg steeds weer golfjes en blijft het dus niet continu stromen. Daarnaast is het niet zo heel veel! Aan het eind van de zwangerschap zit er ongeveer nog zo’n 800-900 mL aan vruchtwater in je buik.

Geen waterballet dus!

Manon  de  Graaf

Houdingen tijdens je bevalling

Houdingen tijdens je bevalling

Houdingen tijdens je bevalling

Wanneer je aan een bevalling denkt, denken al snel veel mensen aan een bevalling liggend in een bed. Dit komt door wat wij vaak in films en series zien, maar je hoeft niet op je rug te bevallen! Er zijn onwijs veel verschillende houdingen waarin jij je weeën op kunt vangen en kunt persen. Volg hierin vooral de signalen van je lijf! In deze blog zullen wij ingaan op de voordelen van het wisselen van houdingen en zullen we zowel verticale als horizontale houdingen bespreken. 

Wisselen van houding

Tijdens je bevalling ga je het waarschijnlijk vanzelf al wel merken, want een langere tijd in een en dezelfde houding is vaak helemaal niet fijn. Veel vrouwen zullen van nature, door de signalen van hun lijf te volgen, al wisselen in hun houdingen tijdens de bevalling.

Daarnaast is uit onderzoek is gebleken dat, wanneer je regelmatig van houding wisselt, je de pijn beter op kunt vangen. Hierdoor heb je minder behoefte aan pijnmedicatie. Ook blijkt uit onderzoek dat wanneer jij je eigen houding mag bepalen, de bevalling uiteindelijk korter duurt (zowel de ontsluitingsfase als de persfase), je achteraf met een beter gevoel terug kijkt op het proces en er minder medisch ingrijpen (inknippen en het gebruik van een vacuüm) nodig is.

Wanneer je regelmatig van houding wisselt, verander je namelijk ook steeds weer de vorm van jouw bekken in- en uitgang. Dit is bevorderlijk voor het draaien en dieper komen van je kindje en heeft een positieve invloed op het proces.

Welke houdingen kan ik aannemen?

Tijdens het spreekuur of tijdens onze cursussen komt vaak de vraag “Welke houding kan ik het beste aannemen?” naar boven. Het is echter voor iedereen verschillende welke houding het fijnste voelt tijdens de bevalling. Je kunt dat pas testen op het moment van de bevalling zelf. Uiteraard is het wel heel goed om tijdens je zwangerschap de verschillende houdingen eens door te nemen, want op die manier weet je welke houdingen er mogelijk zijn en kun je deze uitproberen. Volg tijdens je bevalling vooral je gevoel en ontdek de houding die voor jou, op dat moment, het prettigste voelt!

Horizontale houdingen

Uiteindelijk bevalt ongeveer 85% van de vrouwen op haar rug. Dit terwijl dit eigenlijk geen natuurlijke baarhouding is. Wanneer je op je rug ligt, wordt je stuitje namelijk naar voren geduwd én omhoog gekruld. Door deze veranderingen van het bekken, zal je bekken in omvang vernauwen. Dit kan zelfs tot wel 1/3 van de potentiële ruimte zijn!

Het geboortekanaal is geen rechte buis, er zit een soort van knik in. Je kindje zal in eerste instantie meer richting je anus geduwd worden, om vervolgens langs je schaambotje omhoog te bewegen.

Je kunt het vergelijken met ontlasting hebben in bed, op je rug. Knap lastig lijkt me! Het zal al gemakkelijker worden wanneer je op je zij draait. Hetzelfde geldt voor je bevalling! Wanneer je tijdens het persen op je zij draait, geef je je stuitje, en daarmee je kindje, meer ruimte. Het kan zijn dat je wegens medische redenen niet meer uit bed kunt (bijvoorbeeld in geval van pijnstilling). Ook wanneer je benen erg moe zijn van het opvangen van je weeën tijdens de ontsluitingsfase, kan het best een uitdaging zijn om een andere houding aan te nemen tijdens het persen. Probeer dan te onthouden dat een zijligging erg zinvol kan zijn!

Ook kun je op bed op handen en knieën zitten, ook wel all fours genoemd. Wanneer je deze positie aanneemt tijdens je bevalling, is je bekken significant ruimer dan wanneer jij op je rug ligt. Op handen en knieën geef jij je kindje dus meer ruimte om dieper te komen en te draaien waardoor het persen gemakkelijker en sneller verloopt. Deze houding kun je ook aannemen in bad, onder de douche, naast het bed, leunend over een bal of bijvoorbeeld naast de bank.

Verticale houdingen

Al ga je op je kop staan; als dát helpt voor jou, dan zou ik vooral zeggen: DOEN! Al heb ik het nog nooit meegemaakt hoor. Houdingen die ik zwangeren wel regelmatig zie aannemen:

Een verticale bevalhouding: staand, hurkend of op een baarkruk. In deze houding werkt de zwaartekracht mee! Ontlasting hebben wij over het algemeen ook op het toilet. Op deze manier heeft je stuitje de ruimte én heeft de zwaartekracht een positieve werking. Een verticale houding zorgt voor meer druk op de baarmoedermond waardoor de ontsluitingsfase én de persfase makkelijker zullen gaan.

Veel vrouwen vangen de ontsluitingsweeën staand op. Bijvoorbeeld leunend over het aanrecht, de commode (deze zijn net ietsje hoger dan bijvoorbeeld de eettafel) of leunend/hangend over/onder hun partner. Vervolgens wiegen veel vrouwen van hun ene naar hun andere been of draaien ze cirkeltjes met hun bekken. Dit kan ook gemakkelijk op een bal of zittend op een stoel. Wanneer je op een stoel zit, kan het ook fijn zijn om met je gezicht richting de leuning te zitten. Leg over de leuning een kussen zodat je een ontspannen positie aan kunt nemen.

Zorg ervoor dat je tijdens de ontsluitingsfase je benen zo nu en dan wat rust geeft. Dit door soms even te gaan liggen of zitten. Zowel je partner (of degene die jou tijdens jouw bevalling ondersteund) als de zorgverleners kunnen je helpen met het wisselen en aannemen van een houding. We ondersteunen jou in jouw proces! 

Geven wij tips?

Uiteraard zullen wij je tijdens je bevalling ondersteunen en tips geven waar nodig. Wanneer je bijvoorbeeld start met persen in een verticale positie en de baby niet mooi volgt, zullen wij je adviseren een andere houding aan te nemen. Ook tijdens het persen kunnen we dus wisselen van houding! 

Zo begon ik laatst ook met een zwangere in een rugligging. Dit omdat zij graag op bed wilde liggen. We zijn al vrij vlot over gegaan naar een zijligging, vervolgens de baarkruk en het laatste stukje hebben we op all fours in bed gedaan. Haar lijf gaf zelf deze sturing al en zij voelde heel goed wat er in haar lijf gebeurde (en wanneer er juist niets gebeurde). Uiteraard zullen wij je ondersteunen bij het wisselen van houding!

Wanneer je medisch bent is het over het algemeen gewoon mogelijk om te wisselen van houding. Bij een medische bevalling heb je soms wel iets minder bewegingsvrijheid. Dit in verband met het CTG. Middels het CTG wordt de hartslag van je kindje goed in de gaten gehouden. Ook kunnen zij zien hoeveel weeën je hebt. In sommige ziekenhuizen is tegenwoordig draadloos CTG beschikbaar, maar helaas nog niet in ieder ziekenhuis. Wanneer er geen draadloos CTG beschikbaar is, zal je ongeveer 1-1,5 meter aan bewegingsruimte hebben.

Bekijk ook eens de folder van de KNOV! Klik hieronder op de afbeelding om hem door te nemen.

Manon  de  Graaf

Blogpostafbeeldingen: Lisa Joy Kruis en Lynn Put

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Coaching rondom zwangerschap en geboorte

Het krijgen van een kind is iets geweldigs, voor velen een langgekoesterde droom die werkelijkheid wordt. Maar: een zwangerschap en een bevalling kunnen grote psychische en lichamelijke gevolgen hebben voor een vrouw. En voor die gevolgen is er wat Laura Langelaar betreft nog te weinig ruimte een aandacht. Precies daarom is zij twee jaar geleden Laura Langelaar Verloscoaching gestart. In haar praktijk kunnen vrouwen én mannen terecht die vóór, tijdens of na de zwangerschap gevoelens van angst, schuld, schaamte, verdriet, boosheid, rouw of onzekerheid ervaren. Verloscoaching biedt laagdrempelige ondersteuning waarbij begrip en erkenning voorop staan. In deze blog zal Laura meer over haar coaching vertellen.

Laura aan het woord

Het zou standaard moeten zijn

In mijn ideale wereld krijgt iedere vrouw die een kinderwens heeft, in verwachting of bevallen is, standaard een aantal gesprekken aangeboden. Het is zo’n enorm life-event, er zou wat mij betreft veel meer aandacht mogen gaan naar de impact die dit heeft op het welzijn van de vrouw. De vrouwen die bij mij aankloppen, komen met uiteenlopende verhalen: het zijn vrouwen die in een IVF-traject zitten, het zijn zwangeren die vol angst toeleven naar de bevalling, het zijn moeders die worstelen met hun nieuwe rol, het zijn ouders die hun kind verloren hebben.

Toestemming

Wat ik merk is dat veel vrouwen zichzelf de mond snoeren met de gedachte dat ze niet zo moeten zeuren en dat het veel erger had kunnen verlopen. Het is belangrijk om hen als het ware toestemming te geven om te mogen voelen wat ze voelen. Of om te mogen rouwen bijvoorbeeld.Rouwen gaat namelijk niet alleen over het verliezen van een persoon. Rouwen gaat ook over het verliezen van verwachtingen, van dromen, van hoop, van gezondheid.                                                                                                             

Een vrouw die een gezond kind ter wereld brengt middels een onverwachte keizersnede, is uiteraard blij en dankbaar dat zij en haar kind in goede gezondheid zijn. Maar daarnaast zie je vaak dat ze tegelijkertijd erg verdrietig is omdat ze niet vaginaal heeft kunnen bevallen, zeker als ze daar allerlei mooie verwachtingen bij had. Het lijkt erop alsof dit gevoel er minder of niet mag zijn. Voor de buitenwereld zijn de zwangerschap en bevalling ‘afgerond’, maar voor de vrouw in kwestie niet. Dit kan ertoe leiden dat ze zich eenzaam gaat voelen en daar bovenop ontwikkelt zich vaak een schuldgevoel: ‘Waarom kan ik niet gewoon blij zijn?’

Veiligheid

Het allerbelangrijkste in het contact met cliënten vind ik de veiligheid die de client hopelijk voelt om alles, maar dan ook werkelijk alles te durven zeggen. Ze mag haar zwangerschap en kind vervloeken, ze mag opgelucht zijn na een miskraam, ze mag huis en haard willen verlaten omdat ze gek wordt thuis. Er bestaan nog teveel taboes op het gebied van zwangerschap, bevalling en moederschap: laten we ze alsjeblieft met z’n allen omverwerpen en onszelf bevrijden van het belemmerende en soms zelfs verstikkende effect dat ze hebben op ons.

Op maat gemaakt traject

De vrouwen die bij mij aankloppen zijn verschillende persoonlijkheden, met verschillende achtergronden en verschillende hulpvragen. Ik werk daarom niet met een vastomlijnd coachtraject maar bekijk en bespreek per client wat zij nodig heeft en wat ik kan inzetten. Dit zijn sowieso gesprekken (soms zijn er drie nodig, soms tien), maar ik geef ook regelmatig oefeningen en opdrachten mee: denk aan ontspanningsoefeningen, een schrijfopdracht of het opvragen van het medisch dossier om het vervolgens samen door te nemen.

Intermezzo:

Een client die ik nooit zal vergeten is Trudy, wiens eerste bevalling een heftige, traumatische ervaring was. Hierdoor ontwikkelde zich een behoorlijke angst voor haar tweede bevalling. Door uit te pluizen waar die angst precies over ging, heb ik haar stapje voor stapje op weg kunnen helpen om haar volgende bevalling met vertrouwen tegemoet te treden. Trudy blikt terug op het coachingstraject: Laura heeft me op een laagdrempelige manier geholpen. Door de combinatie van een opleiding in de verloskunde en haar coaching skills, kon zij veel praktische tips geven en dieper ingaan op hoe een bevalling werkt. Ook kon zij mij goed voorbereiden op gesprekken met medisch specialisten. Laura had snel door waar de kern van mijn trauma zat, waardoor we samen konden toewerken naar het overwinnen van mijn angsten. Ik ben er van overtuigd dat ik mede hierdoor een fijne en soepele bevalling heb gehad.”   

Soms is er meer nodig

De meerwaarde van mijn coaching zit in mijn brede ervaring.  Als professional heb ik jarenlang gewerkt als trainer/docent/coach. Daarnaast heb ik door mijn vierjarige ervaring als verloskundige in opleiding alle facetten van het vak leren kennen en praktiseren. 

Wat ik belangrijk vind als coach, is helder hebben voor jezelf waar de grenzen van je eigen kunnen liggen. Sommige vrouwen die een traumatische bevalling hebben meegemaakt, hebben genoeg aan een aantal gesprekken met mij. Anderen hebben meer gespecialiseerde hulp nodig, zoals een EMDR-behandeling, en dienen doorverwezen te worden. Het is aan mij om dat goed in te schatten en om die reden doe ik regelmatig aan bijscholingen en cursussen op het gebied van de geestelijke gezondheid.

In de praktijk of thuis bij de cliënt

Laura Langelaar Verloscoaching is een kleinschalige praktijk in Katwoude (gemeente Waterland) op 10 minuten reisafstand van Amsterdam-Noord. De praktijk is makkelijk bereikbaar met auto en openbaar vervoer. Afspraken kunnen zowel overdag als ’s avonds gepland worden en vinden plaats in de praktijk of in overleg bij de client thuis. Kijk voor meer informatie op www.verloscoaching.nl.

Blogpost door Laura Langelaar, Verloscoaching; www.verloscoaching.nl

Wat als je kindje te vroeg geboren wordt?

Wat als je kindje te vroeg geboren wordt?

Wat als je kindje te vroeg geboren wordt?

Wanneer je kindje vóór de 37 weken geboren wordt, spreken we van vroeggeboorte ofwel prematuur. Dus ook wanneer jij bij een termijn van 36 weken en 6 dagen bevalt, spreken we van vroeggeboorte. Prematuur betekent letterlijk: ‘vóór de rijpheid’. We maken een onderscheid tussen kindjes die tussen de 32 en 37 weken geboren worden en kindjes die nog vóór de 32 weken ter wereld komen. Een vroeggeboorte kan spontaan optreden of kunstmatig worden opgewekt. 

Een te vroeg geboren kindje ziet er in principe hetzelfde uit als een kindje die na een termijn van 37 weken geboren wordt. Je kindje is namelijk helemaal af. Wel zijn ze voor de 37 weken nog erg klein en missen ze nog wat baby vetjes. Hierdoor zien ze er vaak kwetsbaarder uit. Ook hebben kindjes die vroeg geboren worden nog meer huidsmeer. Wanneer je kindje heel vroeg geboren wordt, kan het huidje van je kindje er rood en glanzend uit zien.

Hoe vaak komt een vroeggeboorte voor?

Zo’n 6,9% van de kindjes worden in Nederland te vroeg geboren. Vaak begint deze vroeggeboorte spontaan (80% van de gevallen) en is niet duidelijk wat de oorzaak van deze premature bevalling is. Spontane vroeggeboortes volgen vaak op het spontaan breken van de vliezen. Het kan ook zo zijn dat de vroeggeboorte kunstmatig is opgewekt (20% van de vroeggeboortes wordt opgewekt). Dit vanwege een zwangerschapscomplicatie waarbij de artsen denken dat het voor jou en/of de baby veiliger is om buiten de buik verder te groeien.

Wat zijn veel voorkomende problemen bij te vroeg geboren kindjes?

Wanneer je kindje te vroeg geboren wordt, kan je kindje tegen verschillende problemen aanlopen. Vanaf ongeveer 34 weken zijn de longen van je kindje goed gerijpt. Wanneer kindjes vóór deze termijn geboren worden, hebben zij vaker moeite met de ademhaling. Daardoor hebben deze kleintjes vaker moeite om het zuurstofgehalte in het bloed (saturatie) zelf op peil te houden. Daarom is het soms nodig om de ademhaling van je kindje extra te ondersteunen.

Ook zien wij vaker dat te vroeg geboren kindjes het lastig vinden om hun lichaamstemperatuur en glucosespiegel (suikerspiegel) in hun bloed zelf op peil te houden. Dit doordat je kindje minder reserves en babyvetjes heeft in vergelijking met een voldragen baby.

Normaal gesproken worden overtollige rode bloedcellen in de lever afgebroken. Aangezien de lever van een voldragen kindje nog wat onrijp is, zie je dat de lever van een prematuur geboren kindje hier nog meer moeite mee heeft. Hierdoor lukt het je kindje niet goed om de afbraakproducten (bilirubine) van de rode bloedcellen te verwerken en komt dit in het bloed terecht. Bilirubine veroorzaakt geelzucht. Wanneer je kindje goed drinkt, zal hij/zij deze overtollige hoeveelheid goed uit kunnen poepen en plassen. Prematuur geboren kindjes hebben hier echter meer moeite mee. Daardoor is het soms nodig om je kindje hierbij te ondersteunen door fototherapie. Het blauwe licht van de lamp helpt je kindje de bilirubine af te breken.

Een te vroeg geboren kindje is daarnaast gevoeliger voor infecties. Om deze reden wordt de conditie van je kindje goed in de gaten gehouden en wordt er snel gestart met antibiotica wanneer er een vermoeden is van een infectie.

Voedingsproblemen

Drinken kost veel energie, vooral voor een prematuur geboren kindje. De kaakjes van je kindje zijn vaak nog niet sterk genoeg om goed aan de borst te drinken en ook het zuig- en slikproces is nog niet volledig ontwikkeld. Daarnaast zijn de darmen vaak nog onrijp waardoor zij de voeding soms nog niet goed kunnen verdragen. Hierdoor kan het voor je kindje lastig zijn om voldoende voeding binnen te krijgen, voeding welke wel nodig is voor de groei en ontwikkeling.

Daarom krijgen te vroeg geboren kindjes soms tijdelijk een neusmaagsonde. Via een slangetje dat via de neus naar de maag gaat, krijgt je kindje voldoende voeding binnen zonder dat dat veel energie kost. Wanneer je kindje via een sonde zijn/haar voeding binnen krijgt en jij de wens hebt om borstvoeding te geven, kun je gaan starten met kolven. Door te kolven komt jouw voeding op gang en kan de afgekolfde melk via de sonde aan je kindje gegeven worden. Het helpt je kindje om goed te groeien én biedt daarnaast meer bescherming tegen infecties dan kunstvoeding.

Wanneer mogen jullie naar huis?

Wanneer je met je kindje naar huis mag, is geheel afhankelijk van hoe je kindje het doet. Voordat je naar huis mag willen we dat je kindje zijn/haar lichaamstemperatuur goed op peil kan houden. Daarom zal je kindje (voordat je naar huis mag) vanuit de couveuse (deze houdt je kindje lekker warm wanneer het hem/haar zelf nog niet lukt) eerst in een open wiegje liggen. Op deze manier kan er goed gekeken worden of je kindje ook zonder couveuse zijn/haar temperatuur op peil kan houden. Ook moet je kindje goed drinken en voldoende groeien. 

Tips voor jou als ouder(s)

Wanneer je kindje te vroeg geboren wordt, is dit een intense en emotionele periode. Ook voor jullie is het een zware periode. Juist in deze periode is het daarom goed om voor jezelf te zorgen, want van nature heb je de neiging om alleen maar met je kersverse kindje bezig te zijn. Zorg voor jezelf door goed te eten, te drinken en voldoende rust te nemen. Enkel door goed voor jezelf te zorgen, kun je ook goed voor je kindje zorgen! Geef jezelf de tijd om te landen en deze gebeurtenis te verwerken.

Vanuit het ziekenhuis is er altijd een mogelijkheid om met een psycholoog te praten. Eigenlijk is er altijd een psycholoog betrokken bij de zorg voor ouders van een zieke of prematuur geboren kindje. Maak gebruik van die hulp! Het is vaak fijn om te praten met iemand over jouw ervaringen, je emoties en struggles. Dat geeft rust en ruimte. Maar vraag ook om hulp bij je dierbaren! Er staat vaak een netwerk om je heen die maar al te graag wil helpen waar nodig. Zijn er bijvoorbeeld praktische dingen waar je niet aan toe komt? Zou je het fijn vinden om naast het eten vanuit het ziekenhuis, ook zelf wat lekkers op je kamer te hebben? Schakel familie en vrienden in om even een boodschap te halen, kleinere rompertjes dan de maat 50 die je in de kast had liggen, etc! Ze staan met liefde voor jullie klaar.

Geef je kindje ook de tijd die hij/zij nodig heeft! Verwacht geen grote sprongen. Een kindje maakt kleine stapjes en ieder stapje is er een om bij stil te staan. Je kindje kan moeite hebben met het verwerken van prikkels. Doseer daarom bezoek en activiteiten, want je kindje heeft rust nodig.

Zorg voor voldoende huid-op-huidcontact door te kangoeroeën ofwel buidelen met je kindje. Wanneer dit nog niet mogelijk is, probeer dan te ondersteunen bij het troosten van je kindje in de couveuse. Dit door je handen rustig tegen het hoofdje en kontje van je kindje te leggen. Dit geeft je kindje het geborgen gevoel waar hij/zij vaak rustig van wordt.

Maak veel foto’s en schrijf iedere dag of om de dag een verhaaltje. Maak hier na deze intense periode een boekje van. Dit helpt bij de verwerking van deze periode en het is vaak fijn om terug te kunnen kijken. Door foto’s te maken en verhaaltjes op te schrijven ben je vaker veel bewuster van iedere stap die je kindje maakt!

Manon  de  Graaf

Blogpostafbeeldingen: Sue, dochter van Larissa Hoogland

Het bevallingsverhaal van Lidewij

Het bevallingsverhaal van Lidewij

Het bevallingsverhaal van Lidewij

Mijn naam is Lidewij, 31 jaar. Ik werk als creative producer en social media manager. En dit jaar voor het eerst mama geworden, van een prachtig meisje: Zoë-May. Tijdens mijn zwangerschap heb ik de Bevalwijzer complete bevalcursus gevolgd bij lieve Manon. Ook heb ik een aantal boeken (zoals “Mama’en” van Nina Pierson) en de ervaringen van andere moeders gelezen. Ik wilde goed genoeg voorbereid zijn zodat ik wist wat ik kon verwachten en met enige kennis van zaken een goede keuze zou kunnen maken uit de verschillende scenario’s en mogelijkheden mochten die zich voordoen. 

Ik was niet persé bang voor de bevalling, ik had er stiekem best wel zin in! Wij wisten niet of we een meisje of jongen zouden krijgen dus ik was vooral erg nieuwsgierig naar ‘wie’ er in mijn buik zat! Ik vond zwanger zijn echt heel leuk en had gelukkig ook best een fijne zwangerschap, met weinig kwaaltjes en geen last van gierende hormonen. Dus ik ging al best relaxed de bevalling in. Helaas was met 38 weken mijn bloeddruk ineens erg hoog, mijn lichaam vond het niet meer zo fijn om zwanger te zijn. Daardoor zou ik misschien ingeleid moeten worden. Daar zag ik wel echt tegenop omdat ik me een natuurlijke bevalling zonder fratsen had voorgesteld. 

Wel wist ik dat ik heel graag (poliklinisch) in bad wilde bevallen. Dat warme water leek me een heerlijke, natuurlijke pijnstiller. Ik had m’n rustgevende ‘birth playlist’ al gemaakt op Spotify en de kaarsen zaten bij wijze van spreken ook al in m’n vluchtkoffer! 

De bevalling verliep heel anders dan ik had bedacht!

Tijdens een reguliere check bij de verloskundige werden we doorgestuurd naar het ziekenhuis met hoge bloeddruk. Ze wilden het toch nog een weekendje aankijken en zouden me daarna inleiden als de bloeddruk nog steeds hoog was.

Ons mopje had besloten dat ze er zelf ook wel klaar mee was, want op zondagmiddag braken gelukkig spontaan mijn vliezen. Spannend, het gaat beginnen! Omdat we medisch waren, zijn we meteen opgenomen in het ziekenhuis. Het hartfilmpje van de baby en mijn bloed en urine zagen er gelukkig allemaal goed uit.

Omdat mijn baarmoedermond nog niet genoeg verstreken was, kreeg ik daar medicijnen voor (om het rijpingsproces verder in gang te zetten). Langzaam begonnen de weeën steeds heftiger te worden. Poeh, pittig! De eerste centimeters gingen erg traag daardoor vond ik het echt heel moeilijk om in de ontspanning te blijven en het weg te puffen.

Op een gegeven moment, zo rond 3 centimeter, vond ik de pijn echt heel heftig. Ik was onwijs moe. Bij 3cm kreeg ik daarom een morfineprik met slaapmiddel maar helaas knalden de weeën er dwars doorheen. Slapen zat er dus niet in! Na enkele uren heb ik met 5 cm de verlossende ruggenprik gekregen, wat een feest! Ik heb toen zelfs nog 2 uur kunnen slapen. Ik vond het best ingewikkeld om de motivatie te blijven vinden toen die eerste centimeters zo lang duurden. Wat mij tijdens de bevalling erg geholpen heeft is de loop die we tijdens de Complete Cursus uitgebreid besproken hebben met Manon. De actieve ontspanning bereiken en de bijbehorende ademhalingsoefeningen waren erg prettig. De steun van mijn vriend was ook erg fijn, Maar eerlijk gezegd zat ik ook lekker in m’n eigen bubbel. Maar toch zijn die lieve en steunende woorden heel fijn.

Toen ik om 8 uur sochtends wakker werd had ik ontzettende persdrang. En daar kwam dan gelukkig het verlossende woord: ik had volledige ontsluiting en mocht gaan persen! Het was nog even spannend want tijdens het persen daalde de hartslag van ons kindje en dachten ze zelfs even aan een keizersnede. Gelukkig ging het persen erg vlot, na een kwartiertje alles geven was ons kindje er. Dat moment waarop ons kindje op mijn borst werd gelegd was magisch. Wij wisten het geslacht niet dus het was echt een mega verrassing om die samen ter plekke te ontdekken. Gelijk tussen die beentjes gespiekt en JAAAA, wat leuk! Een meisje! 

Het verliep dus allemaal heel anders dan ik had bedacht, haha! Maar ondanks dat het totaal anders is gelopen kijk ik er wel onwijs positief op terug. 

Waar ik heel veel aan heb gehad: loslaten! 

Het idee van mijn perfecte bevalling loslaten, de wens om het zonder pijnbestrijding te willen doen loslaten… Uiteindelijk is alles totaal anders gelopen dan gepland maar ik heb de hele bevalling  als ontzettend positief ervaren. Ik voel me ontzettend sterk: wij vrouwen doen dit maar mooi!! 

Visualisatie

Ik had een hele bijzondere visualisatie voor mezelf bedacht die me zou helpen bij m’n ademhaling en het focussen op de ontspanning. Tijdens een reis door Australië heb ik samen met mijn vriend een prachtige coastal walk gedaan langs de meest idyllische stranden rondom Sydney. Iedere keer wanneer er een wee kwam liep ik in gedachte weer een stuk van die coastal walk. Het zonnetje scheen, ik hoorde het ruisen van de zee en voelde de frisse wind op m’n gezicht. Het hielp niet altijd 😉 maar die mooie herinneringen brachten me een heel eind. Maar eerlijk is eerlijk: de verlichting kwam pas écht na die ruggenprik.

Inmiddels zijn we drie maanden verder en het gaat onwijs goed met ons! Ik kan echt oprecht zeggen dat ik er onwijs van geniet!

Manon  de  Graaf

Foto’s blog: Gemaakt door Emma Peijnenburg en door Lidewij haar vriend